afscheid van het leven

foto: Monique Dhooge

Het leven is geel als de zon. Ineens is daar een schaduw en wordt het grijs, zwart. U of uw partner, ouder, kind, vriend(in) wordt geconfronteerd met een afscheid binnen afzienbare tijd. Een zware tijd breekt aan. Afscheid nemen doet van beide kanten pijn. Hoe vind je de kracht om door te gaan? Wie ben je nu je met afscheid wordt geconfronteerd? Hoe ga je met elkaar om na deze boodschap?

Het helpt te bespreken waar je tegen aan loopt.  Er blijft veel onbesproken tijdens deze fase. Er is veel onzekerheid. Samen kunnen we angsten en emoties bespreekbaar maken. Ook voor naasten ben ik er. Door te praten komt er duidelijkheid naar elkaar.

 

Als ritueelbegeleider geef ik vorm en inhoud aan de uitvaartdienst. De uitvaartverzorger doet de verzorging van de overledene en regelt de uitvaart. Als ritueelbegeleider ben ik er om samen met jullie  teksten te zoeken en te maken. Een levensloop te schrijven. Rituelen te bedenken en passende muziek kiezen. Met elkaar zorgen we voor een mooi afscheid van jullie dierbare. Een afscheid dat past en helpt bij het op weg gaan zonder jullie geliefd mens.

 

 

 

Wij staan aan de kade

Wij staan aan de kade.

In de ochtendbries hijst een schip haar witte zeilen

en glijdt naar de blauwe zee.

 

Wij blijven haar tot het laatst nakijken

tot ze slechts op een klein wit wolkje lijkt,

net daar waar de zee en de lucht elkaar raken. 

 

Naast ons zegt iemand:

"Kijk, ze is weg".    

"Weg, waarheen?" vraagt iemand.

Weg uit ons zicht, dat is alles.

 

Ze is nog net zo mooi en statig  

als toen zij uitvoer

en nog net zo vitaal om haar levenslading

naar de bestemde haven te brengen.

 

Dat wij haar niet meer kunnen zien,

ligt aan onszelf;   

niet aan haar.

 

Op het zelfde moment dat iemand in ons midden zegt:

"Kijk ze is weg" 

zijn er andere ogen die haar zien komen 

en stemmen vol blijdschap zeggen: 

"Daar komt ze".

 

Bron onbekend